Επιλογή Σελίδας

Το παρόν άρθρο είναι το πρώτο μια σειράς άρθρων που αφορούν στις πεπτικές παθήσεις. Το παρόν άρθρο αποτελεί μια οιωνεί «αυτοβιογραφία» της Οδύσσειάς μου που με έκανε να ειδικευθώ στη διατροφική και φυσικοπαθητική θεραπευτική (nutritional medicine, naturopathic medicine). Σε αυτό το άρθρο μέσω της προσωπικής μου ιστορίας θα μάθετε τι είναι γαστροπάρεση, τι είναι λειτουργική δυσπεψία, τι είναι η σπλαγχνική υπερευαισθησία/υπεραλησία (visceral hypersensitivity/hyperalgesia), πώς σχηματίζονται οι χολόλιθοι και ποια είναι η σχέση της διαταραχής του κιρκάδιου ρυθμού (βιολογικού κύκλου) και της έλλειψης μελατονίνης με τις διάφορες πεπτικές παθήσεις. Τέλος θα κατανοήσετε ότι οι περισσότεροι γιατροί έχουν πλήρη μεσάνυχτα από τις πεπτικές διαταραχές και τον ρόλο της διατροφής στην πεπτική υγεία, ονομάζοντας ό, τι αγνοούν και δεν μπορούν να διαγνώσουν ως «ψυχολογικό». Η κλασσική ιατρική χρησιμοποιεί πολύ βασικές και υποτυπώδεις μορφές εξετάσεων που δεν είναι εξατομικευμένες και δεν λαμβάνουν υπόψη τον ρόλο των τροφών και τη βιοχημική ατομικότητα των ασθενών. Αρχίζει όμως να αλλάζει το σκηνικό. Όπως αναφέρουν οι John Keohane και Eamonn Quigley στη μελέτη τους με τίτλο «Λειτουργική δυσπεψία: Ο ρόλος της σπλαγχνικής υπερευαισθησίας στην παθογένεσή της» που δημοσιεύθηκε το 2006 στο επιστημονικό περιοδικό World Journal Gastroenterology, «Για δεκαετίες, τόσο οι γενικοί γιατροί όσο και οι ειδικοί απομάκρυναν τους ασθενείς αυτούς ως προσποιούμενους (φαντασιόπληκτους) ή σαν να είχαν κάποια μορφή διαταραχής σωματοποίησης. Ωστόσο, μόνο κατά την τελευταία δεκαετία έγιναν προσπάθειες για να διαλευκανθεί η πραγματική παθοφυσιολογία αυτής της ετερογενούς νόσου. Έχουν διασαφηνιστεί αρκετοί υποθετικοί μηχανισμοί, περιλαμβανομένης της σπλαχνικής υπερευαισθησίας, της καθυστερημένης γαστρικής κένωσης, της διαταραχής της γαστρικής κατακράτησης, της ευαισθησίας στο οξύ, της μόλυνσης από το Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (H pylori) και της διαταραχής της κεντρικής αντίληψης των περιφερικών σπλαχνικών επεισοδίων».

Από χρόνων, έχω σοβαρό πρόβλημα με το πεπτικό σύστημα μου, το στομάχι μου χρειάζεται περισσότερες από 16 ώρες για να αδειάσει το στερεό φαγητό που τρώω και επομένως τρώω κυρίως τροφές σε υγρή μορφή, χυμούς λαχανικών και  φρούτων, κατσικίσιο γάλα), και όταν τα χωνέψω τρώω μια καλή  ποσότητα στερεών τροφών κάθε 48 ώρες. Χωνεύω πολύ καλά τις υγρές τροφές, αλλά το πρόβλημα είναι με τα στερεά τρόφιμα. Μετά την κατανάλωση ενός στερεού γεύματος δεν τρώω άλλο φαγητό ή νερό για περισσότερο από 24 ώρες, επειδή έχω καθυστέρηση στην κένωση του φαγητού. Όταν αυτά τα υγρά (χυμός/ υπολείμματα τροφίμων) συσσωρεύονται στο στομάχι (δείτε το βίντεο παρακάτω https://www.youtube.com/watch?v=6Q6FNU_PdzM ), αισθάνομαι έναν φοβερό πόνο στο στήθος, ο οποίος μπορεί να διαρκέσει για άλλες 6-8ώρες. Στο παρελθόν, ένιωθα αίσθηση καψίματος, με την πάροδο του χρόνου μετατράπηκε σε μια αίσθηση σαν ένα μαχαίρι να με καρφώνει και αυτή την περίοδο είναι απλά ένας ενοχλητικός πόνος. Η βελτίωση των πεπτικών μου συμπτωμάτων είναι αποτέλεσμα διατροφικών αλλαγών (νηστεία 36-48 ώρες μεταξύ γευμάτων χωρίς νερό, αποφυγή καφέ ή αλκοόλ, κατανάλωση συμπληρωμάτων διατροφής, όπως ένζυμα, υδροχλωρική μπεταΐνη, χολικά άλατα, προβιοτικά, πρεβιοτικά, καθώς και αφεψήματα χαμομηλιού και τίλιου). Ως αποτέλεσμα, έχω χρόνια γαστρίτιδα και έχασα πολλά κιλά.

Τα πεπτικά μου προβλήματα ξεκίνησαν όταν ήμουν 22 ετών μαζί με τις διαταραχές του κιρκάδιου ρυθμού (έλλειψη μελατονίνης). Είχαμε στείλει δείγμα σάλιου σε ειδικό εργαστήριο στις ΗΠΑ για ειδική εξέταση μελατονίνης, και η εξέταση έδειξε  ότι η μελατονίνη εκκρινόταν από την επίφυση πολύ αδύναμα και η έκκριση γινόταν στις 7 το πρωί αντί στις 11 το βράδυ, όπως συμβαίνει στους ανθρώπους με φυσιολογικό κιρκάδιο ρυθμό (δείτε εικόνα της εξέτασης μελατονίνης).  Η διαταραχή κιρκάδιου μου ρυθμού λέγεται free running (ελεύθερος τροχέας) https://en.wikipedia.org/wiki/Free-running_sleep

melatonin-profile

                        Η εξέταση της μελατονίνης που έδειξε ότι έχω σοβαρή διαταραχή κικρκάδιου ρυθμού

Το 2011 τα πεπτικά μου προβλήματα εξαφανίστηκαν ξαφνικά (πλήρης ύφεση) και σιγά-σιγά ο κιρκάδιος μου ρυθμός εξομαλύνθηκε. Έτσι προκύπτει το ερώτημα: Η διαταραχή του κιρκάδιου ρυθμού προκάλεσε τα πεπτικά προβλήματα ή το πεπτικό μου πρόβλημα συνέβαλε στη διαταραχή του κιρκάδιου ρυθμού; Ή πρόκειται για φαύλο κύκλο, και η πεπτική διαταραχή συμβάλλει σε πλήρη αποδιοργάνωση των συνηθειών του ύπνου μου, και αντιστρόφως, η διαταραχή του κιρκάδιου ρυθμού συμβάλλει σε επιδείνωση των πεπτικών μου προβλημάτων. Τα τελευταία πέντε χρόνια παρουσιάστηκαν μικροί λίθοι στη χολή, γεγονός που το αποδίδω στη χρόνια διαταραχή της μελατονίνης, αφού υπάρχουν αρκετές μελέτες που δείχνουν ότι η διαταραχή των επιπέδων της μελατονίνης αποτελεί αιτιολογικό παράγοντα σχηματισμού χολόλιθων. Δείτε τη μελέτη “Reactive oxygen species and the hypomotility of the gall bladder as targets for the treatment of gallstones with melatonin: a review” (Koppisetti S., et al., Dig Dis Sci. 2008 Oct;53(10):2592-603, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18338264 ). Άλλη πιθανή αιτία είναι τα αραιά γεύματα που κάνω, με αποτέλεσμα η χολή να ιζηματοποιείται στη χοληδόχο κύστη. Όποτε κάποιος καταναλώνει ένα γεύμα με λίπος, η χοληδόχος κύστη συσπάται για να πέσει χολή στο έντερο για την πέψη των λιπών. Μια άλλη αιτία που συνέβαλε στην ανάπτυξη των χολόλιθων είναι ότι το 2014 (εποχή που ήμουν ακόμα σε ύφεση και η πέψη μου ήταν τέλεια) λόγω μιας στεναχώριας έτρωγα πολύ κακή διατροφή για πολλούς μήνες (όλο γλυκά και υδατάνθρακες). Υπάρχουν πολλές μελέτες που συσχετίζουν τους χολόλιθους με μια διατροφή υψηλή σε υδατάνθρακες. Δείτε την παρακάτω μελέτη:  Dietary carbohydrates and glycaemic load and the incidence of symptomatic gall stone disease in men http://gut.bmj.com/content/54/6/823 Δεν θεωρώ ότι οι χολόλιθοι έχουν κάποια επίπτωση στα πεπτικά μου προβλήματα, αφού αυτά υπήρχαν πολλά χρόνια πριν την εμφάνιση των χολόλιθων.

Ως αποτέλεσμα αυτών των προβλημάτων υγείας μου, τα δύο τελευταία χρόνια έχω σύνδρομο χρόνιας κόπωσης/κόπωση επινεφριδίων. https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/chronic-fatigue-syndrome/symptoms-causes/syc-20360490 https://draxe.com/3-steps-to-heal-adrenal-fatigue/

Κανένας γιατρός δεν μπορούσε να καταλάβει ποιο ήταν το πρόβλημά της υγείας μου, πιστεύοντας ότι ήταν «ψυχολογικό». Φέτος, μελετώντας το θέμα της γαστροπάρεσης, ανακάλυψα ότι έχω γαστροπάρεση. Είναι τόσο απογοητευτικό γιατροί, ακόμη και γαστρεντερολόγοι, να μην καταλάβαιναν τόσα χρόνια ότι είχα γαστροπάρεση. Aν δεν ήμουν ειδικός στα θέματα υγείας, δεν θα ανακάλυπτα την αιτία του προβλήματος και ποια είναι ακριβώς η πάθησή μου.

Φέτος έκανα γαστροσκόπηση. Ο γαστρεντερολόγος μου μού ζήτησε να φάω το γεύμα μου τη νύχτα και μετά από 14 ώρες το επόμενο πρωί για να πάω στο νοσοκομείο για γαστροσκόπηση. Η γαστροσκόπηση έδειξε ότι 14 ώρες μετά από το γεύμα μου, παρέμειναν πολλά υπολείμματα τροφίμων, οπότε η γαστροσκόπηση δεν μπορούσε να γίνει κανονικά. Ο γαστρεντερολόγος μου συνειδητοποίησε ότι πράγματι είχα γαστροπάρεση. https://www.webmd.com/digestive-disorders/digestive-disorders-gastroparesis Δυστυχώς, δεν είναι ειδικός στη γαστροπάρεση. Σκέφτηκε να κάνει χειρουργική επέμβαση στο στομάχι μου στον πυλωρό (πυλωροπλαστική) https://en.wikipedia.org/wiki/Pyloroplasty , αλλά δεν ήταν σίγουρος αν αυτή η διαδικασία θα μπορούσε να με βοηθήσει.

metropolitan-gastroskopisi-1a

metropolitan-gastroskopisi-2a

metropolitan-gastroskopisi-3a

Η γαστροσκόπηση που έκανα πριν μερικούς μήνες και έδειξε πολλά υπολείμματα τροφής 14 ώρες μετά το βραδινό μου γεύμα

Δεν κατάφερα να βρω έναν γαστρεντερολόγο που ειδικεύεται στην γαστροπάρεση εδώ στην Ελλάδα. Η γνώμη μου ήταν ότι τα πεπτικά μου προβλήματα σχετίζονται με το πνευμονογαστρικό νεύρο. Μελετώντας βιβλία σχετικά με την διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου και την επιληψία https://www.epilepsy.com/learn/treating-seizures-and-epilepsy/devices/vagus-nerve-stimulation-vns , σκέφτηκα ότι ίσως η διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου μπορούσε να αποτελέσει θεραπεία για τα πεπτικά μου προβλήματα https://www.ucsfhealth.org/conditions/gastroparesis/treatment.html . Έτσι ψάχνοντας στο διαδίκτυο ανακάλυψα ότι υπάρχουν ανοιχτές κλινικές μελέτες για διέγερση πνευμονογαστρικού νεύρου για τη θεραπεία της γαστροπάρεσης. Επικοινωνώντας με ένα νοσοκομείο στην Καλιφόρνια (ΗΠΑ), μου είπαν ότι θα μπορούσαν να με δεχτούν να συμμετάσχω στη μελέτη, αλλά χρειάζονται ένα τεστ σπινθηρογραφήματος γαστρικής κένωσης για να με δεχτούν https://digestive.templehealth.org/content/GastricEmptyingScintigraphy.htm .

Ευτυχώς βρήκα εδώ στην Ελλάδα μια γαστρεντερολόγο που ειδικεύεται στην γαστροπάρεση. Από το ιατρικό μου ιστορικό (κλινικά συμπτώματα και γαστροσκόπηση) ήταν 100% σίγουρη ότι έχω σοβαρή γαστροπάρεση. Της είπα για το τεστ σπινθηρογραφήματος που μου πρότεινε το αμερικανικό νοσοκομείο και μου είπε «εντάξει, δεν είναι απαραίτητο, επειδή δεν κάνουμε κλινική μελέτη, από τα συμπτώματά σας είναι προφανές ότι έχετε γαστροπάρεση, αλλά αν θέλετε, κάντε το για να είμαστε σύμφωνοι με τα πρωτόκολλα». Μου πρότεινε να κάνω θεραπεία με Botox για την γαστροπάρεση αρχικά https://www.g-pact.org/gastroparesis/treatment-options/surgical-intervention  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4501969/ .

Έκανα το σπινθηρογράφημα γαστρικής κένωσης και «παραδόξως» η κένωση του στομάχου μου ήταν φυσιολογική!

gastriki-kenosi-1a

gastriki-kenosi-2a

gastriki-kenosi-3a

gastriki-kenosi-4a

gastriki-kenosi-5a

                                                                        Το σπινθηρογράφημα γαστρική κένωσης

Έτσι έστειλα ένα μήνυμα σε αυτό το αμερικανικό νοσοκομείο γράφοντας:

Αγαπητή κ…..

Είμαι το άτομο από την Ελλάδα που εξέφρασα την επιθυμία να συμμετάσχω στη μελέτη σας.

Ευτυχώς βρήκα εδώ στην Ελλάδα γαστρεντερολόγο που ειδικεύεται στη γαστροπάρεση. Από το ιατρικό μου (κλινικά συμπτώματα και γαστροσκόπηση) ήταν 100% σίγουρη ότι έχω σοβαρή γαστροπάρεση. Της είπα για το τεστ σπινθηρογραφήματος που μου προτείνατε και μου είπε «εντάξει, δεν είναι απαραίτητο, γιατί δεν κάνουμε κλινική μελέτη, από τα συμπτώματά σου είναι προφανές ότι έχεις γαστροπάρεση, αλλά αν θέλεις κάντο, για να είμαστε σύμφωνοι με τα πρωτόκολλα». Μου πρότεινε να κάνω αρχικά θεραπεία για Botox για τη γαστροπάρεση.

Έκανα τη δοκιμή και η εκκένωση του στομάχου μου ήταν φυσιολογική!

Θα ήθελα να σας πω τις απόψεις μου και αν θέλει η γαστρεντερολόγος σας να μου απαντήσει.

Αν ήξερα ότι τα πρωτόκολλα εξέτασης γαστρικής κένωσης προτείνουν τόσο λίγη και λιτή τροφή, δεν θα έμπαινα σε όλη αυτή τη διαδικασία. Αυτή η τροφή δεν είναι τροφή για ενήλικα, αλλά για βρέφη. Το ξέρω ότι θα χωνέψω ένα νερόβραστο ασπράδι ποσέ και ένα μικρό ψωμάκι με λίγη μαρμελάδα, ιδιαίτερα όταν είχα κάνει 36 ώρες νηστεία για να είναι ξεκούραστο το στομάχι μου και είχα κοιμηθεί 12 ώρες πριν από αυτό το τεστ (τα προβλήματα πέψης μου είναι άρρηκτα δεμένα με τη διαταραχή κιρκαδίου ρυθμού/βιολογικού κύκλου, και το ένα πυροδοτεί το άλλο, φαύλος κύκλος). Τι γίνεται όμως αν φάω ένα πλήρες γεύμα μεσημεριανό όπως τρώνε όλοι οι ενήλικες της ηλικίας μου;

Το ανέφερα τηλεφωνικά στη γαστρεντερολόγο μου και ενώ από τα συμπτώματα ήταν πεπεισμένη ότι έχω σοβαρή γαστροπάρεση, βάσει αυτού του πορίσματος  που βρέθηκε με την εξέταση ανέφερε ότι μάλλον ανήκω στο φάσμα γαστροπάρεσης (όπως λέμε φάσμα αυτισμού) και λειτουργική δυσπεψία με πόνο.

Πάντως αρκεί να σας αναφέρω ότι ένας γαστρεντερολόγος που πριν κάποιους μήνες μου έκανε γαστροσκόπηση και μετά από 16 ώρες λήψης του γεύματός μου βρήκε υπολείμματα τροφής και δεν μπόρεσε να κάνει κανονικά τη γαστροσκόπηση. Σκέφτεται ότι η χειρουργική επέμβαση στον πυλωρό ίσως είναι η λύση για το πρόβλημά μου.

Και τώρα για να απαντήσω στην πιθανή ερώτησή σας τι τρώω και μένουν 20 ώρες τα φαγητά στο στομάχι μου και υποφέρω κι από πόνο. Ό, τι τρώνε όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι!!! Π.χ. όταν είχα κάνει τη γαστροσκόπηση, είχα φάει ένα μπούτι κοτόπουλο στο φούρνο με λίγες ψητές πατάτες που είχαν μαγειρευτεί μαζί με το κοτόπουλο, ένα πιάτο βραστό σπανάκι με ελαιόλαδο, 1 φέτα ψωμί και 1 κομμάτι σπιτικό γλυκό. Θεωρείτε φυσιολογικό αυτό το φαΐ να μην έχει χωνευτεί μετά από 16 ώρες (δείτε στα συνημμένα τη γαστροσκόπηση); Σίγουρα δεν θα τρώω 1 αυγό ποσέ και μια φετούλα ψωμάκι με λίγη μαρμελάδα γιατί δεν έχω νευρική ανορεξία κι ούτε πάω για φωτομοντέλο, θέλω να πάρω βάρος, όχι να χάσω κι άλλο βάρος!!!

Βασικά αυτή είναι η ποσότητα του γεύματος που τρώω. Π.χ. δείτε στο βιντεάκι που έχω ανεβάσει στο youtube με τον τίτλο «Γαστροπάρεση: 16 ώρες μετά από το γεύμα μου» και ακούστε το “γκλου, γκλου”’ που κάνει το στομάχι μου. Όχι, δεν είναι νερό, είναι ο χυλός του φαγητού που έχει κολλήσει στο στομάχι μου 16 ώρες μετά το φαγητό μου και υποφέρω από πόνο στο στήθος. Τι είχα φάει; 1 πρόβειο γιαούρτι, 1 ομελέτα με τυρί και ζαμπόν, ένα μικρό πιάτο τριμμένο μαρούλι με ελαιόλαδο και 1 κομμάτι ψωμί. Πιστεύετε ότι αυτή η ποσότητα φαγητού είναι τόσο τεράστια ώστε να δικαιολογείται μετά από 16 ώρες το στομάχι μου να κάνει αυτόν τον ήχο και να αισθάνεται πόνο;

Δεν μπορώ να καταλάβω αυτό το τεστ (σπινθηρογραφία). Δεν λαμβάνει υπόψη την ποικιλομορφία των ανθρώπων. Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα αυτού του τεστ εάν το φαγητό ήταν μεγαλύτερο και αν περιείχε φυτικές ίνες και λίπος (για παράδειγμα, ελαιόλαδο και βούτυρο). Δεδομένου ότι οι διαιτητικές συμβουλές για τη γαστροπάρεση είναι να τρώμε πολύ μικρά γεύματα χωρίς ίνες και χωρίς λίπος (γιατί οι ίνες και το λίπος καθυστερούν την γαστρική κένωση), αναρωτιέμαι πώς μπορεί κανείς να διαγνώσει γαστροπάρεση με τρόφιμα που δεν προκαλούν αργή γαστρική εκκένωση και συνιστώνται για τη συμπτωματική θεραπεία της γαστροπάρεσης! Ναι, ίσως αυτό το τεστ αποδεικνύει ότι δεν έχω την κλασική μορφή γαστροπάρεσης (και ίσως αυτός είναι ο λόγος που δεν έχω ως σύμπτωμα ποτέ έμετο μετά το φαγητό, όπως έχουν πολλοί ασθενείς με γαστροπάρεση), αλλά όλα τα κλινικά συμπτώματα δείχνουν ότι το φαγητό παραμένει 16-20 ώρες μετά το φαγητό και αισθάνομαι πόνο στο στήθος ειδικά 12 ώρες μετά το γεύμα μου, πόνο που διαρκεί 8 ώρες περίπου και κατά συνέπεια έχω χρόνια γαστρίτιδα.

Ποια είναι η γνώμη του γιατρού της μελέτης σας;

Και μου έδωσαν την ακόλουθη απάντηση:

Γεια σoυ Μάριε,

Η ερώτηση που θέτετε είναι ένα καλό ερώτημα για έρευνα. Υπάρχουν ακόμα πολλά που δεν γνωρίζουμε για τη γαστροπάρεση και πώς παρουσιάζεται σε διαφορετικούς ανθρώπους. Κατά συνέπεια, είναι μια ασθένεια που προκαλεί απογοήτευση τόσο για τους ασθενείς όσο και για αυτούς που παρέχουν θεραπεία. Λυπάμαι πραγματικά που ζείτε με αυτήν την ασθένεια».

Και μου είπαν ότι δεν μπορούν να δουν τους ασθενείς από απόσταση. Επομένως, δεν μπορούν να μου παράσχουν ιατρικές απόψεις ή συμβουλές χωρίς να με δουν προσωπικά και να κάνουν φυσικές εξετάσεις

ή περισσότερες εξετάσεις. Στο ***** Νοσοκομείο, δεν τους επιτρέπεται να παρέχουν ιατρικές γνώμες στους ασθενείς που δεν βλέπουν απευθείας.

Και μου έγραψαν κάποιες ιστοσελίδες που περιέχουν πολλές πληροφορίες για τη γαστροπάρεση/λειτουργική δυσπεψία.

Αυτό που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι η εξέταση του σπινθηρογραφήματος είναι δυναμική, και όχι στατική, όπως μου είπε η γαστρεντερολόγος, που σημαίνει ότι αν επαναλάμβανα το τεστ άλλη μέρα, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά, δηλαδή θα μπορούσε να δείξει ότι η γαστρική μου κένωση δεν είναι φυσιολογική. Αν ήμουν σε κλινική μελέτη θα μπορούσαν να μου επαναλάβουν το τεστ διάφορες ώρες και μέρες για να καταλήξουν σε συμπεράσματα, αλλά ως ιδιώτης δεν μπορώ να πληρώνω κάθε φορά 200 ευρώ για κάτι που είναι αυτονόητο.

Για να αντιληφθείτε πόσο πολύ αργώ να χωνέψω τα στερεά τρόφιμα, αρκεί να σας αναφέρω ότι όταν με το κανονικό μου γεύμα λαμβάνω πολυβιταμίνες, τα ούρα μου κατά την ούρηση γίνονται κίτρινα μετά από 12 ώρες αντί μετά από 2-3 ώρες, όπως συμβαίνει με όλους τους φυσιολογικούς ανθρώπους. Αντίθετα, όταν παίρνω πολυβιταμίνες με τα υγρά γεύματά μου (χυμοί ή γάλα), τα ούρα μου γίνονται φυσιολογικά μετά από 2 ώρες κίτρινα, κάτι που δείχνει ξεκάθαρα ότι δυσκολεύομαι στην πέψη των στερεών τροφών. (Τα ούρα μετά τη λήψη πολυβιταμινών αφήνουν κίτρινο χρώμα, διότι κάποιες από τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β έχουν κίτρινο χρώμα). Αυτό και μόνο για μένα ήταν αρκετό για να διαπιστώσω ότι αργώ να χωνέψω. Δεν χρειάζομαι εξειδικευμένα τεστ. Η κλινική εικόνα μιλά από μόνη της!

Πάντα έλεγα ότι η περίπτωσή μου θυμίζει πολύ την ινομυαλγία κυρίως λόγω της διαταραχής του κιρκάδιου ρυθμού και της έλλειψης μελατονίνης (και έλλειψης σεροτονίνης άραγε;). Συζητώντας με την ειδικευμένη στη γαστροπάρεση γαστρεντερολόγο, μου είπε ότι τα άτομα με γαστροπάρεση/λειτουργική δυσπεψία) έχουν μια διαφορετική αντιληπτικότητα της αίσθησης του πόνου στο στομάχι, ήτοι υπερευαισθησία στον πόνο. Αυτό μου θύμισε την αλγαισθησία/αλλοδυνία που έχουν τα άτομα με ινομυαλγία. Για να το πω με απλά λόγια, τα νεύρα στο στομάχι (όπως και άλλα νεύρα σε άλλα σημεία του σώματος) μεταφέρουν μηνύματα στον εγκέφαλο, και αντιστρόφως. Φυσικά, τα νεύρα φιλτράρουν τη μηνύματα θα στείλουν στον εγκέφαλο, για να μην μεταφέρουν ασήμαντα μηνύματα στον εγκέφαλο και να του προκαλούν αναστάτωση. Προφανώς, στα άτομα με γαστροπάρεση/λειτουργική δυσπεψία υπάρχει μια υπερδραστηριότητα των νεύρων στην περιοχή, γι’ αυτό και πολλά άτομα με γαστροπάρεση έχουν συνεχώς ναυτίες και εμετούς. (Μιλάω σκοπίμως πολύ εκλαϊκευμένα, για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε τις μελέτες που παρουσιάζω παρακάτω). Γι’ αυτό και πολλοί γαστρεντερολόγοι ειδικευμένοι στη γαστροπάρεση χορηγούν στους ασθενείς τους αντικαταθλιπτικά μη επαναπρόσληψης σεροτονίνης SSRI σε χαμηλότερες δόσεις από ό, τι χορηγούνται για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Μα το ίδιο δεν κάνουν οι γιατροί και για την αντιμετώπιση της ινομυαλγίας και του αλγαισθητικού πόνου, χορηγούν αντικαταθλιπτικά. Τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα παρέχουν αναλγησία μέσω διαφόρων μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των επιπέδων της σεροτονίνης, η οποία βοηθά τον εγκέφαλο να ελέγξει τον πόνο. Ως εκ τούτου, δεδομένου ότι τα αμινοξέα L-τρυπτοφάνη και οι βιοδραστικές ενώσεις στο σαφράν μπορούν να ρυθμίζουν τις σεροτονεργικής δραστηριότητες στον εγκέφαλο, μερικοί επιστήμονες τα έχουν προτείνει ως πιθανά κεντρικά αναλγητικά. Η 5-υδροξυτρυπτοφάνη (5-HTP) έχει δείξει πολύ καλά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της ινομυαλγίας. Θυμάμαι που πριν αρκετούς μήνες είχα πάρει ένα διατροφικό συμπλήρωμα που περιείχε 5-HTP και σαφράν μου είχε αυξήσει την όρεξη, και εκνευριζόμουν, διότι έπρεπε να περιμένω κάποιες ώρες να αδειάσει πλήρως το στομάχι μου και να εξαφανιστεί ο ερεθισμός και η αίσθηση του πόνου για να φάω το επόμενο γεύμα. Αξίζει να τονίσω ότι η 5-HTP και το σαφράν συνήθως μειώνουν την πείνα και τη συναισθηματική πείνα. Σε μένα λειτούργησαν τελείως διαφορετικά, τουλάχιστον για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά δεν μπορούσαν να δράσουν πλήρως λόγω της σοβαρότητας του προβλήματός μου. Σημειωτέον, ότι λόγω της χρόνιας κόπωσης/κόπωσης των επινεφριδίων τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά που έχω δοκιμάσει, και ιδίως το Remeron και το Cymbalta μου προκαλούν πλήρη καταστολή (24 ώρες ύπνο, σαν το σύνδρομο Klein-Levin/σύνδρομο της ωραίας κοιμωμένης) και δεν έχω κουράγιο να σηκωθώ από το κρεβάτι μου ούτε καν να πιω νερό! Δυστυχώς παρόμοια δράση, αν και σε μικρότερο βαθμό είχε και η φαρμακευτική κάνναβη (λάδι όλου του φυτού με THC), μου προκαλούσε τρομερή υπνηλία και μου μείωνε την όρεξη για φαΐ. Και να φανταστείτε οι περισσότεροι που παίρνουν THC λυσάνε στην πείνα και έχουν επιθυμία για γλυκά, και μάλιστα κάνναβη με THC χορηγείται και για την αντιμετώπιση της νευρικής ανορεξίας. Σε μένα λοιπόν η κάνναβη μου μειώνει την όρεξη! Το λάδι CBD (κανναβιδιόλη) μου ταράζει το στομάχι για 1,5 ώρα μετά τη λήψη του και δεν μπορώ να το παίρνω νηστικός, όπως οι περισσότεροι συνιστούν.

Επιστρέφοντας στο θέμα της υπερευαισθησίας στον πόνο που έχουν τα άτομα με γαστροπάρεση/λειτουργική δυσπεψία, η γαστρεντερολόγος εννοεί μια κατάσταση που ονομάζεται ως «σπλαχνική υπερευαισθησία» ή «σπλαχνική υπεραλγησία» Visceral hypersensitivity/visceral hyperalgesia https://www.verywell.com/visceral-hypersensitivity-1945074 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4590155/ Δείτε και εδώ: Functional dyspepsia: The role of visceral hypersensitivity in its pathogenesis https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4130973/ Δείτε και εδώ: Dyspeptic patients with visceral hypersensitivity: sensitisation of pain specific or multimodal pathways? https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1774593/ Δείτε και εδώ: Visceral hypersensitivity and impaired accommodation in refractory diabetic gastroparesis https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18282170

Συμπέρασμα: Η κλασσική ιατρική χρησιμοποιεί πολύ βασικές και υποτυπώδεις μορφές εξετάσεων, και υπάρχει ελάχιστη κατανόηση των τροφών και της πολυπλοκότητάς τους από τους κλασσικούς γιατρούς, όπως αποδείχθηκε και με το τεστ σπινθηρογραφήματος στο οποίο υποβλήθηκα.

marios-photo-ston-photografo

                                              Το 2014 όταν ήμουν σε πλήρη ύφεση και είχα φυσιολογικό βάρος

marios-italy-2

              Το 2016 όταν το πρόβλημα της υγείας μου επανήλθε και άρχισα και πάλι να χάνω αρκετό βάρος

Μερικές σκέψεις

Τι είναι γαστροπάρεση (Πηγή: Καναδική Εταιρεία Εντερικών Ερευνών): https://www.badgut.org/

Η λέξη «γαστρο» αναφέρεται στο στομάχι και η λέξη «πάρεση» σημαίνει μερική παράλυση, οπότε η γαστροπάρεση σημαίνει μερική παράλυση του στομάχου. Για να καταλάβουμε τι πάει στραβά στην γαστροπάρεση, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πώς λειτουργεί μια υγιής πεπτική οδός. Όταν τρώμε, αρχίζουμε με το μάσημα και την κατάποση, που απαιτεί συνειδητή προσπάθεια. Μόλις φτάσει το φαγητό στον οισοφάγο, πραγματοποιείται μια αυτόματη ρυθμική κίνηση (περίσταλση), προωθώντας το περιεχόμενο σε όλη τη διαδρομή μέσω του πεπτικού σωλήνα. Συνήθως, η διέλευση των τροφίμων από μια περιοχή του πεπτικού συστήματος στην άλλη συντονίζεται με ακρίβεια, έτσι ώστε τα τρόφιμα να παραμένουν σε κάθε περιοχή ακριβώς στο σωστό χρονικό διάστημα. Για το στομάχι, αυτό είναι περίπου δύο ώρες.

Ωστόσο, σε εκείνους με γαστροπάρεση, το φαγητό δεν μετακινείται από το στομάχι στο έντερο όσο πιο γρήγορα πρέπει (καθυστερημένη γαστρική εκκένωση). Η γαστροπάρεση είναι μια διαταραχή κινητικότητας, που σημαίνει ότι δεν υπάρχει φυσική παρεμπόδιση που να εμποδίζει την έγκαιρη πέψη, αλλά μάλλον δυσκολία ρύθμισης της μυϊκής δραστηριότητας. Εμφανίζεται όταν το ζεύγος των νεύρων που συνδέει τον κεντρικό κορμό του εγκεφάλου με τον γαστρεντερικό σωλήνα (πνευμονογαστρικό νεύρο) έχει υποστεί βλάβη ή δεν λειτουργεί σωστά. Δεδομένου ότι το πνευμονογαστρικό νεύρο δεν μπορεί να στείλει τα απαραίτητα μηνύματα για να εξασφαλίσει ότι οι μύες στο στομάχι θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά, η τροφή παραμένει στο στομάχι για πολύ καιρό, οδηγώντας σε συμπτώματα.

Ας δούμε τι γράφει το δημοσίευμα για τα συμπτώματα της γαστροπάρεσης:

  1. Να αισθάνεσαι πλήρης μετά από μικρή ποσότητα τροφής

Απάντηση: Όντως αυτό το ένιωθα όταν πρωτοξεκίνησαν τα πεπτικά μου προβλήματα 22 χρονών, αλλά με τον καιρό το στομάχι μου εκπαιδεύτηκε να δέχεται μεγάλες ποσότητες τροφής μετά από αρκετή νηστεία (άνω των 24 ωρών).

  1. Ναυτία

Απάντηση: Δεν νιώθω ποτέ ναυτία

  1. Εμετός

Απάντηση: Ποτέ δεν είχα εμετούς από κατανάλωση τροφής (πολύ σπάνια τάση για εμετό, όταν ήμουν 22 χρονών, αν έτρωγα λίγο περισσότερο, και στα 27 μου χρόνια κάποιες φορές πετάγονταν κομματάκια τροφής από το στόμα μου μετά τη λήψη τροφής χωρίς αίσθηση καψίματος

  1. Μειωμένη όρεξη

Απάντηση: Μειωμένη όρεξη είχα όταν ήμουν 22 χρονών και ήμουν συνηθισμένος να τρώω 3 γεύματα την ημέρα και δεν μπορούσα να φάω το επόμενο γεύμα μη αισθανόμενος «όρεξη» ένεκα δυσπεψίας, ήτοι κυριολεκτικής ανορεξίας, και όχι νευρικής ανορεξίας, όπως νόμιζαν τότε οι άσχετοι επί του θέματος γιατροί. Έτσι σιγά σιγά τα 3 γεύματα, έγιναν 2, μετά τα 2 γεύματα, έγιναν 1 κ.λπ. Στην τωρινή μου φάση έχω τεράστια όρεξη όταν τρέφομαι με υγρές τροφές (ακόμα και σε τεράστιες ποσότητες) και δεν χορταίνω με τίποτα, αλλά αν φάω στερεά τροφή ως φυσιολογικό πλήρες γεύμα, όχι μικρή ποσότητα, μετά νιώθω πλήρης, σκασμένος και υπνηλία και δεν έχω όρεξη για πάνω από 24 ώρες.

  1. Κοιλιακό άλγος

Απάντηση: Όχι, δεν νιώθω κοιλιακό άλγος, αλλά μετά από 12 ώρες στερεάς λήψης τροφής νιώθω πόνο στο στήθος που μπορεί να κρατά για 8 ώρες.

  1. Ξινίλες και γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Απάντηση: Όχι, δεν νιώθω ξινίλες ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Στην πραγματικότητα, θεωρώ ότι έχω χαμηλή έκκριση υδροχλωρικού οξέος, για αυτό τα αντιόξινα δεν μου κάνουν τίποτα ή με χειροτερεύουν, ενώ η υδροχλωρική μπεταΐνη βοηθά κάπως. Γι’ αυτό μέχρι τώρα δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι το πρόβλημά μου είναι γαστροπάρεση, αλλά υποχλωρυδρία. Κι αυτό, γιατί όσο πιο νηστικός είμαι και μένει άδειο το στομάχι μου, τόσο καλύτερα νιώθω, σε αντίθεση με τα άτομα που έχουν υπερχλωρυδρία (υπερέκκριση γαστρικών υγρών) και δεν νιώθουν καλά, όταν μένει το στομάχι τους για πολλές ώρες άδειο. Και όμως οι γιατροί σε όλους τους δυσπεπτικούς χορηγούν αντιόξινα! Θυμάμαι μια φορά που σε ένα νοσοκομείο εν αγνοία μου στον ορό μου έβαλαν αντιόξινο φάρμακο, έχοντα διαβάσει το ιστορικό μου ότι έχω γαστρίτιδα, και μετά όταν έφαγα ένα μικρό γεύμα (βραστά κολοκυθάκια), ένιωσαν σαν να είχα φάει πέτρες!

  1. Αυτά τα συμπτώματα μπορούν να οδηγήσουν σε απώλεια βάρους και ελλείψεις θρεπτικών ουσιών.

Απάντηση: Έχω απώλεια βάρους, αλλά όχι έλλειψη μικροθρεπτικών συστατικών (επειδή παίρνω διατροφικά συμπληρώματα), αλλά έχω πρωτεϊνικό υποσιστισμό, επειδή δεν μπορώ να τρώω κάθε μέρα την απαραίτητα ποσότητα πρωτεΐνης που χρειάζεται το σώμα μου.

  1. Δεδομένου ότι το πεπτικό σύστημα δεν λειτουργεί ομαλά, οι πάσχοντες αντιμετωπίζουν επίσης περιόδους χαμηλού σακχάρου στο αίμα, ενώ η τροφή παραμένει στο στομάχι, και υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρο στο αίμα όταν τελικά φθάνει στα έντερα.

Απάντηση: Το αντίθετο! Δεν νιώθω ποτέ υπογλυκαιμίες, παρά το ότι τρώω τεράστιες ποσότητες απλών σακχάρων σε κάθε γεύμα (π.χ. μπορεί σε ένα γεύμα να πιω 8 ποτήρια φρέσκο χυμό καρπουζιού, στο υς οποίους θα ρίξω και μαύρη ζάχαρη, και παρόλα αυτά μετά από 2 ώρες δεν νιώθω υπογλυκαιμία). Το σάκχαρό μου μέχρι στιγμής είναι σε φυσιολογικά πλαίσια. Και απορώ γιατί αναφέρει αυτό περί σακχάρου το εν λόγω δημοσίευμα. Αντίθετα, εγώ νόμιζα ότι δεν παθαίνω υπογλυκαιμίες, επειδή το στομάχι μου αργεί να αδειάσει την τροφή, και η τροφή αργεί να περάσει στο λεπτό έντερο, με αποτέλεσμα το σώμα μου να αντιλαμβάνεται μια τροφή υψηλού γλυκαιμικού δείκτη (π.χ. χυμός φρούτου) σαν τροφή χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη (σαν να περιείχε φυτικές ίνες και όχι πολλά σάκχαρα), επειδή αργώ να χωνέψω και τα σάκχαρα της τροφής περνάνε στην κυκλοφορία του αίματος με καθυστέρηση, και άρα δεν γίνεται υπερέκκριση ινσουλίνης και απότομη πτώση του σακχάρου στην κυκλοφορία του αίματος.

Στις διατροφικές αλλαγές γράφει:

Σε άτομα με ήπια γαστροπάρεση, μερικές αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες μπορούν να μειώσουν σε μεγάλο βαθμό τα συμπτώματα. Οι περισσότερες από αυτές τις αλλαγές εστιάζουν στη μείωση της ποσότητας φαγητού που τρώτε ταυτόχρονα, επειδή η υπερκατανάλωση καθιστά ακόμα πιο δύσκολο το άδειασμα του στομάχου σας. Η κατανάλωση μικρότερων γευμάτων πιο συχνά, παρά δύο ή τρία μεγάλα γεύματα, μπορεί να βοηθήσει. Μπορεί επίσης να βρείτε ανακούφιση με την κατανάλωση κυρίως μαλακών ή υγρών τροφίμων, όπως σούπες και smoothies. Το μάσημα κάθε μπουκιάς πολύ καλά και η κατανάλωση μη αεριούχων υγρών με τα γεύματα μπορεί επίσης να κάνει την πέψη ευκολότερη. Η αποφυγή ή ο περιορισμός των τροφίμων υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες και υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά μπορεί να μειώσει την ενόχληση, καθώς αυτά τα τρόφιμα συνήθως χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αφομοιώσουν.

Απάντηση: Δεν μπορώ να τρώω 6 μικρά γεύματα την ημέρα, ούτε καν 2 ή 3. Αλλά ένα μεγάλο στερεό γεύμα μέρα παρά μέρα ή ένα μεγάλο υγρό γεύμα κάθε μέρα. Ίσως κάποιος αναρωτηθεί γιατί γίνεται ν χωνεύω καλύτερα μεγαλύτερες ποσότητες τροφής παρά μικρά συχνά γεύματα. Μια πιθανή αιτία είναι ότι με τη νηστεία δίνω ευκαιρία στο πεπτικό μου σύστημα να ξεκουραστεί και να γεμίσουν οι αποθήκες ενζύμων του παγκρέατος καθώς και ότι μετά από μια μεγάλη νηστεία, πεινάω πολύ και τρώγοντας με πείνα εκκρίνονται καλύτερα τα πεπτικά υγρά για την πέψη της τροφής.  Όντως νιώθω ανακούφιση με υγρά γεύματα, αλλά όχι με σούπες ή smoothies, αλλά μόνο με χυμούς φρούτων και λαχανικών και γάλακτος. Smoothies (ή παγωτό) θα μπορούσα να φάω μετά από υγρές τροφές για να σταματήσω να πεινάω και να μην έχω τόση αργή πέψη με δυσπεπτικά προβλήματα, όπως θα είχα αν έτρωγα στερεά γεύματα. Μασάω κάθε μπουκιά τροφής πάρα πολύ καλά. Το λίπος στο φαγητό δεν με ενοχλεί. Τρώω αρκετό λίπος (ελαιόλαδο με το φαγητό) ή γαλακτοκομικά με όλα τους τα λιπαρά για να παίρνω περισσότερες θερμίδες και να διατηρήσω το βάρος μου. Οι φυτικές ίνες δεν είμαι σίγουρος αν με ενοχλούν και μου επιτείνουν τα δυσπεπτικά μου προβλήματα, αλλά έχω παρατηρήσει ότι κάποιες φορές αν το στερεό μου γεύμα έχει πάρα πολλά λαχανικά τα προβλήματα του πόνου στο στήθος μετά από 12 ώρες είναι πιο αυξημένα, αν και αυτό δεν συμβαίνει πάντα.

Στα συμπτώματα της λειτουργικής δυσπεψίας γράφει:

  1. Η διαταραγμένη κινητικότητα που υπάρχει στη λειτουργική δυσπεψία οδηγεί σε αυξημένη αίσθηση στο άνω έντερο (σπλαχνική υπεραλγησία). Αυτό οφείλεται σε ασυντόνιστη και ακόμη και αναποτελεσματική εκκένωση του ανώτερου πεπτικού σωλήνα.

Απάντηση: Ίσως να συμβαίνει.

  1. Πόνος

Απάντηση: Μόνο μετά από 12-16 ώρες μετά τη λήψη στερεού φαγητού, αλλά ποτέ μετά τη λήψη υγρών τροφών. Πριν δύο χρόνια μετά από 12 ώρες στερεού γεύματος εκτός από πόνο ένιωθα κάψιμο στο στήθος, και σιγά σιγά το κάψιμο μετατράπηκε σαν κάποιος να με μαχαιρώνει στο στήθος, και τώρα κι αυτό το αίσθημα έχει μειωθεί, νιώθω απλώς έναν πόνο στο στήθος για ώρες.

  1. Πληρότητα

Απάντηση: Ναι, αλλά τρώω μεγάλες ποσότητες, είναι φυσικό αν πιω 2 ποτήρια χυμού καρότου με λάδι καρύδας, 5 ποτήρια φρέσκου χυμού μήλου και μασήσω 8 πορτοκάλια για να πιω το ζουμί τους (ο χυμός πορτοκαλιού μου ερεθίζει το στομάχι, όχι όμως αν το μασήσω και πιω το ζουμί τους χωρίς να καταπιώ το δέρμα του πορτοκαλιού), είναι φυσικό να νιώσω πληρότητα. Το ίδιο κι αν φάω το φαγητό μου που πα περιέχει αρκετή ποσότητα τροφής.

  1. Φούσκωμα

Απάντηση: Αν με το φούσκωμα εννοούμε να πρήζεται η κοιλιά, όχι.

  1. Ανικανότητα να τελειώσουν τα γεύματα.

Απάντηση: Όχι, τρώω μέχρι να φτάσω σε πληρότητα και να χορτάσω.

  1. Ξινίλες

Απάντηση: Όχι

  1. Ξινή γεύση στο στόμα

Απάντηση: Όχι

  1. Ρέψιμο

Απάντηση: Όχι

  1. Ναυτία

Απάντηση: Όχι

  1. Εμετός

Απάντηση: Όχι

  1. Η λειτουργική δυσπεψία μπορεί να έρθει και να πάει και τα συμπτώματα θα μπορούσαν να παρουσιαστούν με αυξημένη σοβαρότητα για μερικές εβδομάδες ή μήνες και στη συνέχεια να μειωθούν ή να εξαφανιστούν εντελώς για κάποιο χρονικό διάστημα.

Απάντηση: Τα συμπτώματα μου δεν μειώνονται ποτέ! Αν ξεκινήσει το πρόβλημα, κρατά για πολλά χρόνια (ίσως αλλάζουν λίγο τα επιμέρους συμπτώματα, αλλά το πρόβλημα παραμένει). Εμφανίστηκε περίπου το 2003 και κράτησε μέχρι το 2011, από το 2011 μέχρι το 2015 είχα πλήρη ύφεση, και από το 2015 μέχρι σήμερα πάλι υπάρχουν τα δυσπεπτικά προβλήματα.

Για τις διατροφικές αλλαγές στη λειτουργική δυσπεψία γράφει:

Παρόλο που κανένα στοιχείο δεν συνδέει άμεσα συγκεκριμένα τρόφιμα με τη λειτουργική δυσπεψία, έχει νόημα να περιορίζει ή να αποφεύγει τα τρόφιμα όπου ένα φαινόμενο συμπτωμάτων είναι προφανές σε ατομική βάση. Μερικοί ασθενείς έχουν αναφέρει αυξημένα συμπτώματα όταν καταναλώνουν υπερβολική ποσότητα γάλακτος, αλκοόλ, καφεΐνη, λιπαρά ή τηγανητά τρόφιμα, μέντα, ντομάτες, εσπεριδοειδή και μερικά μπαχαρικά. Ωστόσο, δεν υπάρχει κανένας σκληρός και γρήγορος κανόνας, καθώς τα ερεθιστικά τρόφιμα διαφέρουν μεταξύ των ατόμων. Η αποφυγή μεγάλων μερίδων στο γεύμα και η κατανάλωση μικρότερων, συχνότερων γευμάτων είναι σημαντική για την ομαλοποίηση της κινητικότητας του ανώτερου εντέρου. Μετά τα γεύματα, μπορεί να σας βοηθήσει να αποφύγετε να ξαπλώνετε για τουλάχιστον δύο ώρες.

Απάντηση: Με ενοχλούν μόνο οι στερεές τροφές, όχι υγρές. Υπάρχουν όμως και κάποιες τροφές, ακόμα και σε μικρές ποσότητες, που με ενοχλούν πιο πολύ λόγω χρόνιας γαστρίτιδας, και συγκεκριμένα το αλκοόλ, η καφεΐνη, τα τηγανιτά, η μέντα, τα εσπεριδοειδή (ιδίως ο χυμός τους) και τα καυτερά μπαχαρικά. Η αποφυγή μεγάλων μερίδων στο γεύμα και η κατανάλωση μικρότερων, συχνότερων γευμάτων επιτείνει τα πεπτικά μου προβλήματα. Δεν με ενοχλεί τόσο το να ξαπλώσω μετά από ένα γεύμα, αν και το αποφεύγω.

Σημαντική διευκρίνιση:

Όπως ανέφερα και στην αρχή του άρθρου, το πεπτικό μου πρόβλημα σχετίζεται με τη διαταραχή κιρκάδιου ρυθμού που έχω. Για παράδειγμα υπάρχουν ώρες που μπορεί να είμαι «ξύπνιος», αλλά το σώμα μου στην πραγματικότητα «κοιμάται». Εκείνη τη στιγμή ακόμα και η λήψη ενός ποτηριού νερού ή μιας κάψουλας ενός συμπληρώματος μπορεί να μου ταράξει το στομάχι, ενώ, όταν το βιολογικό μου ρολόι είναι στην κορυφή της αίσθησης του «ξύπνιου», μπορώ να πίνω με τα κιλά τα νερά ή 10-10 τις κάψουλες και να μη νιώθω καμιά ενόχληση. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή που κρατά λίγες ώρες την ημέρα (γύρω στις 4) μπορώ να πιω και να φάω. Αυτός είναι κι ένας επιπρόσθετος λόγος που δεν μπορώ να κάνω μικρά και συχνά γεύματα. Έχω μόνο 3 ώρες ημερησίως που το σώμα μου είναι σαν το βιολογικό ρολόι των περισσότερων ανθρώπων κατά τη διάρκεια του μεσημεριού που είναι στην κορυφή της ενέργειας (κάτι σαν 12-3 το μεσημέρι). Αυτό το 12-3 το μεσημέρι μπορεί να είναι 12-3 το βράδυ (συνήθως βράδυ χωνεύω καλύτερα), αλλά και αυτό δεν είναι σταθερό. Για παράδειγμα, αυτή τη χρονική περίοδο που έγραψα και δημοσίευσα το άρθρο, η κορυφή της ενέργειάς μου βγαίνει 2-5 το μεσημέρι. Όπως καταλαβαίνετε, βρίσκομαι σε ένα διαρκές jet lung, κάτι που δεν βοηθά καθόλου την πεπτική δραστηριότητα. Αν και θεωρώ ότι μόλις λυθεί η πεπτική μου πάθηση, θα μπορέσει να εξομαλυνθεί και το βιολογικό μου ρολόι, κάτι που συνέβη και στο παρελθόν (2011-2015). Για έναν αδαή, αυτά μοιάζουν «ψυχολογικά». Μόνο ψυχολογικά δεν είναι όμως! Ένας πολύ καλός νευρολόγος και ένας πολύ καλός γαστρεντερολόγος μπορούν να καταλάβουν. Αν ήταν ψυχολογικά, γιατί τόσο τα πεπτικά μου προβλήματα όσο και η διαταραχή του κιρκάδιου ρυθμού εξαφανίστηκαν την περίοδο 2011-2015. Δεν είχε αλλάξει η ψυχολογική μου κατάσταση προς το καλύτερο. Επομένως η κατάστασή μου δεν ανήκει στις «ψυχοσωματικές παθήσεις’ ή στη σφαίρα του φανταστικού, αλλά είναι συγκεκριμένη πάθηση που χρειάζεται ιατρική μέριμνα και θεραπεία.

Μάριος Δημόπουλος

Διατροφολόγος-Συγγραφέας

Μέλος του American Council of Applied Clinical Nutrition

Μέλος του American Association of Drugless Practitioners

Μέλος του American Association of Nutritional Consultants

Μέλος του Canadian Association of Natural Nutritional Practitioners

Μέλος της Association for Natural Medicine in Europe

Μέλος του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσιοπαθητικών

Ο ήχος που ακούτε δεν είναι νερό που έχω πιει, είναι υπόλειμμα τροφής που έχει εγκλωβιστεί στο στομάχι μου 12 με 16 ώρες μετά από το γεύμα μου (π.χ. ένα κλασικό γεύμα μου είναι: 1 πρόβειο γιαούρτι, 1 ομελέτα με τυρί και ζαμπόν, 1 παντζάρι τριμμένο με ελαιόλαδο και 1 κομμάτι σπιτικό γλυκό, άλλο γεύμα μου είναι: κοτόπουλο στον φούρνο με πατάτες, ένα πιάτο σπανάκι ή μπρόκολο, 1 φέτα ψωμί και 1 κομμάτι σπιτικό γλυκό). Εννοείται φυσικά ότι μετά τη λήψη αυτού του γεύματος δεν τρώω άλλο φαγητό ή νερό για περισσότερες από 24 ώρες. Όταν συσσωρεύονται αυτά τα υγρά στο στομάχι, νιώθω τρομερό πόνο στο στήθος, που μπορεί να κρατά άλλες 6 ώρες. Παλιότερα η αίσθηση ήταν κάψιμο, με τον καιρό μετατράπηκε σε σουβλιές και αυτή την περίοδο είναι απλώς ένας ενοχλητικός πόνος. Η γαστροσκόπηση έδειξε ότι 14 ώρες μετά τη λήψη ενός τέτοιου γεύματος, είχαν παραμείνει πολλά υπολείμματα τροφής, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει η γαστροσκόπηση κανονικά.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies και έχετε διαβάσει την πολιτική απορρήτου μας. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο